نوشته ها و اشعار ي در وصف مقام پدر

[Sir Mohsen]

پدرجان ، پدرم ، کوه استوارم
با استقامت و با وقارم
تکیه می کنم به تو
غمم را می شنوی و باز هم مثل کوه استواری
سکت و صبوری
سکوتت یک دنیا حرف برایم دارد
عشق و محبتت را از نگاه و لبخندت می خوانم
که همچو کوه استوار ، در خود پنهان داری
پدر با استقامت و باوقارم
پدرم ، پدر نازنینم
سختی زندگی فرسوده ات کرده
باز هم با استقامتی ، همچو کوه
کوه استوار من
تکیه به تو دارم
لبخند بزن ، شادباش
تا از شاد بودن و لبخندت
به من گرمی ببخشی
پدرم ، پدر نازنینم

[Sir Mohsen]

--------------------------------------------------------------------------------

کودک

با گربه هایش در حیاط خانه بازی میکند

مادر کنار چرخ خیاطی

آرام رفته در نخ سوزن

عطر بخار چای تازه در خانه می پیچد

صدای در !

(( شاید پدر ! ))

[Sir Mohsen]

پدر ......
پدر معنا ، پدر درک است
پدر تنها ، که امیدش فقط تَرک است
پدر بی مدعا،اما پراز عشق است
پدر پر محتوا،اما چرا بِشکست
پدر هردم زتنهایی کسی دارد
پدر با زخم دل هم، همرهی دارد
پدر در عمر خویش خود راندیده
پدر با عشق بسیار غم خریده
پدر بی احترام کز ما، پدر باشد
پدر در تاب این دنیا پدر باشد
پدر خسته ،ولی امید به هر ترفند
پدر تنها، ولی عاشق ز هر فرزند
پدر یاور، ولیکن بی غرور وپاک
پدر سرور، رود کز بین ما در خاک
پدر بوسم، من آن دستِ پر از زخم ات
پدر بخشش زتو باشد، زما دراین همه ظلمت
پدر نیست هیچ کسی جایت
پدر الله نگهدارت

[Sir Mohsen]

دوستت دارم

با تمام تفاوتت

با تمام آنچه از خود داری و آنچه از غير

دستانت بوی زحمت

چشمانت رنگ خستگی

اما صدايت زنگ زندگی

فرصتی نيست

باز هم فراموش کردم سياهی اندکت؟؟؟را

شادم با شادی ات

پدر

[Sir Mohsen]

پـــدر

پدر همان يار قدیمی من
پدر همان نور افتاب من
پدر صدای تو در گوشهايم دائم زم زمه ميکند
نباشد روزی که ان صدا را نشنوم....
پدر حضورت در کنارم سنبل شادابی و نشاط من است.
پدر احساس ازادی و رهایی میکنم وقتی دست

نوازش بر سرم میکشی، نگاهم میکنی و بوسه ای

بر صورتم میکاری. احساس غرور میکنم.
پدر، پر افتخارترین شخص برای من ،
کسی که تمام زحماتش را نثار من کرد
و خود را به غربت داد تا من آینده ای روشن داشته باشم
باشد روزی که به من افتخار کنی
دوستت دارم

[Sir Mohsen]

تو آن شکوه عشقی
تو آن ساحل دریا
یا که ترنم باران
که من پدرمی خوانم تورا
تو آن کوه تنومند
تو آن سیلی خروشان
یاکه آتش فروزان
که من پدر می خوانم تو را

پدرم !
چطور نویسم
زتوکه دادی وجودم
که چنان بااستواری
داده ایی شاخ وبرگم
دردلت کوهی زدردو
رخت هرگز نگرید
باقامت سرافراز
می دهی هر دم امیدم
تو چنان مرد نبردی
که به چشم هرگز ندیدم
تو چنان معصوم وپاکی
که نشستی در سرشتم

پدرم !
کاش کوله بار تنهایی ات را
بر قلب من هدیه دهی
تا که شاید بتوان شست
غبار سنگین غمت .

[Sir Mohsen]

پدر مهربونم

وقتی تو رفتی

من نونهالی بودم

فقط یادم میاد شبی در منزل ما سوگواری بود

ومن نمیدونستم برای چی

بعد ها فهمیدم برا اینکه تو دیگه تو این دنیا نیستی

نمیدونم چرا رفتی

اگر تو میماندی زندگی زیبا تر بود

قلب من شاد تر بود

پشت من گرم تر بود

وقتی من به دنیا ی شما اومدم

مادرم بتو گفته بود

باز هم دختر است

و تو گفتی دختر و پسر برای تو برابر است

افرین بر تو ای پدر

تو پیشرو زمان خود بودی

تو در ورای افکار زمان خود بودی

من تو را تحسین میکنم

من تو را تحسین میکنم

تو به مادرم سفارش داد ی

ما رو بی مطالعه به کسی نسپارد

و او هم سعی خودش را کرد

تو در غربت ما را ترک کردی

و من در غربت زندگی میکنم

ایا سرنوشت من و تو با غربت در امیخته بود؟

[Sir Mohsen]

هنگامی که به عکس او مینگرم مثل این است که چیزی جست و جو میکنم.

او که لابه لای خطوط صورتش یک حکایت یک قصه و یک ماجرا نهفته است.

ماجرایی از صبر و استقامت او.نشانه هایی از متانت و صبوری او.....

پدر لبانت را که نشانه هزاران قصه است دوست دارم.

دستهایت را و چشمانت را ...همه و همه چیزت را دوست دارم.

مهربانا !

وقتی که به صورتت مینگرم در نظر آرم که چه زحمت ها باید برایم میکشیدی .

ولی مرا با دنیایی مالامال از آرزوها تنها گذاشتی.

پدر جان دوست دارم قلبم را که نشانه وجودم است به دست تو بسپارم .

شاید قطره ای از اقیانوس بیکران محبتت را جبران نماید.

میخواهم خود را به دست نسیم شرق بسپارم تا مرا با خود به کهکشانها برده ....

آنجا که دیگر کسی مرا نشناسد.آنجا کنارابرها بنشینم و برایت گریه کنم.

دوست دارم جای دوری بروم که کسی را نشناسم و دیگر خجل از گریستن خود نباشم.

میخواهم نزد خدای خود بروم و بنشینم و با او دردو دل کنم.بگویم که خدایا ترا نیز دوست دارم.

مادرم را هم دوست دارم.مادری که بار سنگین آرزوهای من بر دوش اوست.

باز میگویم که پدرم را از همه بیشتر دوست دارم.

میخواهم بگویم که روزگاری پدرم چشمانی داشت پر فروغ و دوست داشتنی

و دستانی محکم و زیبا و قلبی پر از احساس که از هزاران هزار چشم بینا بهتر

و از صدها دست توانا با ارزشتر بود.

پدر جان!

اگر ابر بودم میگریستم.اگر خورشید بودم میدرخشیدم.

اگر باد بودم می وزیدم.اگر دریا بودم می خروشیدم.

اگر گل بودم میشکفتم و

اگر با تو بودم تمام زندگیم را به تو تقدیم میکردم.