PDA

View Full Version : اطلاعاتی درباره ی ورزش کاراته



sardin
01-07-09, 13:31
سلام

کاراته‌( به ژاپنی:空手 ) یک نوع ورزش رزمی است. به معنای روش مبارزه و دفاع با دست خالی (بدون سلاح) و شامل ضربه‌های سریع دست و پا.

کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است و يکی از استادان اوليه و مبتکران اين فن بوديدهاراما است که حدود ۵۲۵ سال قبل از ميلاد مسيح مي زيسته است. وی که از پيشوايان مذهبی بودایی بود، به تنهايی از هند به راه افتاد و پس از راهپيمايی چند هزار کيلومتری خود و با پشت سر گذاشتن موانع طبيعی بسيار مشکل موجود در آن زمان به چين رسيد و در ايالت هون نان و معبد شائولين اقامت گزيد. تعاليم بوديدهاراما شامل تمرينات شديد انضباطی و رعایت پرهيزکاری بود. وی 9 سال رنج و رياضت همراه با تفکر و برای اين که شاگردانش نيز بتوانند در مقابل ساعت‌های طولانی تفکر و انديشه تاب مقاومت بياورند و نيز با زورگويانی که تعاليم مذهبی و مردان دين را سد راه خود می‌‌ديدند به مبارزه و مقابله برخيزند 18 حرکت تمرينی را ابداع نمود که در حقيقت زير بنای حرکات کاراته امروزی است.

کاراته امروزی شکل تکامل يافته ای از کمپوی چينی (بوکس چينی) می‌باشد که در ابتدا اوکیناواته نامیده ميشد. از هنگامی که حکومت‌های استبدادی در چين سلسله کينک ۱۶۴۴ سلسله ساتسوما در اوکیناوا به منظور جلو گيری از ورزيده شدن مخالفان و نيز تحت کنترل در آوردن مردم قانون منع استفاده از شمشير را به مورد اجرا گذاشتند و به جمع آوری سلاح‌های رزمی اقدام نمودند مردم به سوی آموزش هنر مبارزه با دست خالی روی آوردند که همين امر باعث شکوفايی هرچه بيشتر کاراته شد.

در سال ۱۹۲۱ يکی از بزرگ‌ترين استادان کاراته جزیره اوکیناوا گيچين فونا کوشی ۱۸۶۸-۱۹۵۷ توانست با قدرت و ظرافت تمام کاراته را به ژاپن معرفی نمايد و برخی ديگر از هنر جويان که تحت تعليم بزرگ‌ترين استادان اوکيناوا قرار گرفته بودند، تکنيک‌های سنتی را با يکديگر ترکيب نموده و سبک‌های متعددی از کاراته را به وجود آوردند.

سال ۱۳۴۲ سال ورود كاراته به ایران توسط هرمز میربابایی و محمدعلی صنعتكاران و فرهاد وارسته هستند می‌‌باشد.

در حال حاضر، سبکهای مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک می‌شود که در واقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبک‌های اصلی و کنترلی و يک سبک نيمه کنترلی می‌‌باشد.

منبع : سایت ویکی پدیا

sardin
01-07-09, 13:35
سبک های کاراته

سبک‌های کاراتهسبک های کنترلی عبارت‌اند از:
شوتوکان بنيان گذار: گيچين فونا کوشی. در این متد توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو می‌شود .
شيتوريو بنيان گذار: کنوا مابونی. شيتوريو متشکل از دو سيستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌‌باشد.
گوجوريو بنيان گذار: میاگی چوجون. گوجوريو روش سفت و نرم، که در اوکيناوا شکل گرفت و و متعلق به سيستم ناهاته در کاراته می‌‌باشد.
وادوريو بنيان گذار: اوتسوکا هيرونوری. وادوريو يعنی : راه صلح، روش صلح، روش صلح جويانه.
سبک های غیر کنترلی عبارت است از:
کيوکوشين بنيان گذار: ماسوتاتسو اوياما کيوکوشين کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبک های ديگر است، به وجود آمد.
توضیح کامل تر:
سبک های کاراته بسیار متعدد و بالغ بر صد نوع سبک رسمی در دنیا وجود دارد.اصول کلی و پایه ی سبک های کاراته با هم یکی است و فرق آن ها در نحوه ی بکار گیری آن هاست.
بطور کلی سبک های کارته به سه دسته تقسیم می‌شود
سبک های کنترلی
سبک های غیر کنترلی
سبک های رینگی
برخی از سبک های مهم در کاراته:
جو کای بو کاراته ( ترکیبی از جودو، کاراته ، بوکس )
شوتوکان (با استفاده از این سبک حرکت های غیرممکن فیزیکی امکان پذیر می‌شود )
شیتوریو ( سیستم ناهاته ، سیستم شوری ته ) این سبک توسط کنوامابونی ایجاد شد.
کان زن ریو
بودو
گوجوریو
کیوکوشین
کیوکوشین کای (بر قدرت فیزیکی تاکید دارد )
وادوریو
آشیهارا
انشین

sardin
01-07-09, 13:40
من تو این تاپیک بیشتر درباره ی سبک شیتوریو مطلب میذارم چون خودم بیشتر با این سبک آشناییت دارم

شیتوریو

شيتوريو یکی از مهم‌ترین سبک های کاراته است، که توسط کنوا مابونی (1952-1889) بنيان گذاری شد.

شيتوريو متشکل از دو سيستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌‌باشد. شيتو از نام‌های دو استاد بزرگ اوکيناوايی گرفته شده است. بدين صورت که شی از نام ايتوسوآنکو استاد مسلم سيستم شوری ته و کلمه تو از نام هيگااونا کانريو بنيان گذار و استاد مسلم سيستم ناهاته. در این مکتب توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو می‌شود. :)

sardin
30-07-09, 16:59
از همه ی دوستان به دلیل تاخیر در گذاشتن ادامه ی این پست معذرت میخوام چون در گیر امتحانات بودم
من اول از کمربندهای این سبک شروع میکنم . که به ترتیب زیر میباشد :

کمربند سفید : سه ماه ( برای گرفتن کمربند بعدی سه ماه وقت لازم است)

کمربند زرد : سه ماه

کمربند نارنجی : سه ماه

کمربند آبی : سه ماه

کمربند سبز : سه ماه

کمربند بنفش : بین سه ماه تا شش ماه ( آزمونی که برای گرفتن کمربند قهوه ای برگزار میشود هر سه ماه است . بنابراین اگر فرد در سه ماه اول آمادگی برای آزمون نداشته باشد به سه ماه بعدی موکول میشود )

کمربند قهوه ای : بین یک سال تا یک سال و نیم ( بالاخره کمربند مشکی کمربندی هست که برای گرفتن اون باید خیلی سختی کشید و خیلی آمادگی داشت. به همین دلیل وقت زیادی رو باید در این کمربند صرف کرد)

کمربند مشکی یا دان 1 : دو سال ( معمولش دو ساله ولی بستگی به سن هم داره ، کسانی که بالای 16 سال باشند میتوانند در آزمون شرکت کرده و دان 2 بگیرند ولی کسانیکه سنشان کمتر از 16 است باید با این سن قانونی برسند)

دان 2 : بستگی به مهارت فرد دارد ولی معمولش 2 سال است
دان 3
دان 4
دان 5
و........ ;)